«Αυτός δεν είναι δικός μας πόλεμος»: Τα κράτη του Κόλπου στα κάγκελα με τον Τραμπ

 


«Δεν είναι δικός μας πόλεμος»: Η οργή των κρατών του Κόλπου

Τα κράτη του Κόλπου εμφανίζονται ολοένα

και πιο εξοργισμένα με τον τρόπο που οι ΗΠΑ, υπό τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, χειρίζονται τον πόλεμο με το Ιράν, στέλνοντας σαφές μήνυμα ότι «αυτός δεν είναι ο δικός μας πόλεμος και πρέπει να σταματήσει».
Όπως μεταδίδει η εφημερίδα «Έθνος» σε ανάλυση βασισμένη σε δημοσίευμα του Guardian, ηγετικοί κύκλοι στον Περσικό Κόλπο καταδικάζουν αφενός την ιρανική στάση, αλλά ταυτόχρονα καλούν Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ να τερματίσουν τη σύγκρουση που απειλεί να τινάξει στον αέρα την περιφερειακή σταθερότητα.

Τις εβδομάδες πριν από τα πλήγματα κατά του Ιράν, οι ηγέτες του Κόλπου φέρονται να είχαν ασκήσει έντονες παρασκηνιακές πιέσεις προς την Ουάσιγκτον ζητώντας αποφυγή βεβιασμένων κινήσεων και αναζήτηση διπλωματικής λύσης.
Παρά τις προειδοποιήσεις, ο πόλεμος ξέσπασε μετά τη δολοφονία του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ από ΗΠΑ και Ισραήλ, αφήνοντας τις χώρες του Κόλπου εκτεθειμένες σε αντίποινα χωρίς να έχουν ουσιαστικά αποφασίσει τη συμμετοχή τους.


Παράπονα για αιφνιδιασμό και παραγνώριση από τις ΗΠΑ

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του PBS και άλλων διεθνών μέσων, αξιωματούχοι από δύο χώρες του Κόλπου εξέφρασαν έντονη δυσαρέσκεια επειδή οι ΗΠΑ δεν τις ενημέρωσαν επαρκώς για τα αρχικά πλήγματα εναντίον του Ιράν.
Οι ίδιες πηγές σημειώνουν ότι η Ουάσιγκτον επικεντρώθηκε στην προστασία του Ισραήλ και των αμερικανικών βάσεων, αφήνοντας τις υποδομές των χωρών του Κόλπου εκτεθειμένες σε μαζικές ιρανικές επιθέσεις με πυραύλους και drones.

Χαρακτηριστική είναι η φράση Κουβαϊτιανού πολιτικού αναλυτή στην τηλεόραση της χώρας, που υπογράμμισε ότι «νομίζουν πως οι Αμερικανοί μας υπερασπίζονται, αλλά σήμερα εμείς υπερασπιζόμαστε τους Αμερικανούς», αποτυπώνοντας την αίσθηση ανατροπής ρόλων στην ασφάλεια της περιοχής.
Παράλληλα, πρώην επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών της Σαουδικής Αραβίας, πρίγκιπας Turki al‑Faisal, χαρακτήρισε τον πόλεμο «του Νετανιάχου», υπονοώντας ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός «παγίδευσε» τον Τραμπ σε μια σύγκρουση που εξυπηρετεί προτεραιότητες του Ισραήλ και όχι των συμμάχων στον Κόλπο.


Ο φόβος για γενικευμένη ανάφλεξη και το οικονομικό κόστος

Η ανησυχία των κρατών του Κόλπου δεν είναι μόνο πολιτική, αλλά και βαθιά οικονομική και κοινωνική.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι ένας παρατεταμένος πόλεμος με το Ιράν μπορεί να προκαλέσει:

  • Εκτίναξη των τιμών του πετρελαίου και διαταραχή της παγκόσμιας ενεργειακής αγοράς

  • Πλήγματα σε επενδύσεις, τουρισμό και μεγάλα αναπτυξιακά projects σε Σαουδική Αραβία, Εμιράτα, Κατάρ

  • Αυξημένο κίνδυνο επιθέσεων σε κρίσιμες υποδομές (λιμάνια, αγωγούς, διυλιστήρια)

Δημοσιεύματα τονίζουν ότι οι χώρες του Κόλπου αισθάνονται ότι σύρθηκαν σε μια σύγκρουση που δεν επέλεξαν, με άμεσο κίνδυνο να μετατραπούν σε πρώτους στόχους ιρανικών αντιποίνων, λόγω της παρουσίας αμερικανικών βάσεων στο έδαφός τους.
Γι’ αυτό και το μήνυμα «αυτός δεν είναι δικός μας πόλεμος» συνοδεύεται από πιέσεις για κατάπαυση του πυρός και επιστροφή στη διπλωματία, πριν η κρίση εξελιχθεί σε ανεξέλεγκτη περιφερειακή ανάφλεξη.


Αναθεώρηση της σχέσης με τις ΗΠΑ μετά τον πόλεμο με το Ιράν

Όπως επισημαίνει ανάλυση στο The Conversation, ο πόλεμος με το Ιράν αναγκάζει τα κράτη του Περσικού Κόλπου να επανεξετάσουν στρατηγικά τη σχέση τους με τις ΗΠΑ, τις οποίες παραδοσιακά θεωρούσαν εγγυητή ασφάλειας.
Παρότι η Ουάσιγκτον αναμένεται να παραμείνει στρατηγικός εταίρος, οι χώρες του Κόλπου εμφανίζονται πλέον πιο διατεθειμένες να ασκήσουν τη δική τους «στρατηγική αυτονομία», αναζητώντας παράλληλες ισορροπίες με δυνάμεις όπως η Κίνα και η Ρωσία.

Το αίσθημα προδοσίας που εκφράζουν κύκλοι της περιοχής –με την κριτική ότι ο Τραμπ εξυπηρέτησε κατά προτεραιότητα την ατζέντα του Ισραήλ εις βάρος της περιφερειακής ασφάλειας– αναμένεται να επηρεάσει μακροπρόθεσμα τον τρόπο που οι ηγεσίες του Κόλπου τοποθετούνται σε μελλοντικές κρίσεις.
Σε αυτό το πλαίσιο, η φράση «αυτός δεν είναι δικός μας πόλεμος» λειτουργεί τόσο ως μήνυμα αποστασιοποίησης από την τρέχουσα σύγκρουση, όσο και ως προειδοποίηση ότι οι σύμμαχοι στον Κόλπο δεν είναι πλέον διατεθειμένοι να πληρώνουν το κόστος αποφάσεων που λαμβάνονται ερήμην τους.