Η Στρατηγική της Ουάσιγκτον και η Αναλογία με τη Βενεζουέλα
Η συγκέντρωση αμερικανικών ναυτικών δυνάμεων στην περιοχή έχει αναζωπυρώσε
ι τις συζητήσεις σχετικά με τα πλάνα της Ουάσιγκτον για το Ιράν. Σύμφωνα με πρόσφατες αναλύσεις, αξιωματούχοι και στρατηγικοί εμπειρογνώμονες εξετάζουν σενάρια που παραπέμπουν σε τακτικές που έχουν ήδη εφαρμοστεί αλλού, όπως στη Βενεζουέλα. Η κεντρική ερώτηση που τίθεται είναι αν ο Πρόεδρος Τραμπ επιδιώκει μια «αποφασιστική νίκη» μέσω στρατιωτικής βίας ή αν στοχεύει σε μια επιχείρηση αστάθειας.Σε αντίθεση με την ευρεία στρατιωτική επέμβαση, το σενάριο που συζητείται περιλαμβάνει περιορισμένες αλλά καταστροφικές ενέργειες, με στόχο την ανατροπή του καθεστώτος χωρίς απαραίτητα την άμεση χρήση ισχυρού στρατιωτικού εποικισμού. Ωστόσο, όπως επισημαίνουν αναλυτές, η απουσία ενός εναλλακτικού πολιτικού σχεδίου και η επιθυμία για «σπάσιμο» της ιρανικής δομής, κατά το πρότυπο της Συρίας, ενδέχεται να οδηγήσει σε μακροχρόνιο χάος παρά σε λύση.
Ο Ρόλος του Ισραήλ και τα Περιοριστικά της Αμυντικής Θωράκισης
Ένας κρίσιμος παράγοντας που επηρεάζει τις αμερικανικές αποφάσεις είναι η θέση του Ισραήλ. Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου έχει εκφράσει επιφυλάξεις σχετικά με μια μαζική επίθεση αυτή τη στιγμή. Η ανησυχία του Τελ Αβίβ πηγάζει από την εμπειρία των πρόσφατων συγκρούσεων, όπου η ιρανική πλευρά έδειξε ικανότητα διαπερατώσεως των αμυντικών ασπίδων.
Κατά τη διάρκεια της 12ήμερης σύγκρουσης τον Ιούνιο, το Ισραήλ και οι ΗΠΑ αντιμετώπισαν σοβαρά προβλήματα άμυνας απέναντι στους βαλλιστικούς πυραύλους, δαπανώντας σημαντικό μέρος των αποθεμάτων πυραύλων THAAD. Η συνειδητοποίηση ότι το Ισραήλ δεν μπορεί να προστατευτεί αποτελεσματικά σε μια επίσης κλιμακούμενη σύγκρουση έχει οδηγήσει στην απόφαση οι Ηνωμένες Πολιτείες να αναλάβουν ενδεχομένως μόνοι τους την πρωτοβουλία, αφήνοντας το Ισραήλ στο περιθώριο για να αποφευχθεί μια άμεση αντίδραση εναντίον του.
Η Απειλή των Βαλλιστικών Πυραύλων και η Αντιποίνων του Ιράν
Το Ιράν έχει κρατήσει ξεκάθαρη στάση απέναντι σε οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια, απειλώντας με συνολική ανταπόδοση. Στρατιωτικές πηγές και αναφορές στα διεθνή μέσα ενημέρωσης υπογραμμίζουν την τεράστια αποθεματικότητα της Τεχεράνης σε πυραύλους:
- Περίπου 2.000 βαλλιστικούς πυραύλους μεσαίου βεληνεκούς, ικανούς να πλήξουν όλη την περιοχή και το Ισραήλ.
- Πυραύλους μικρότερης εμβέλειας για αμερικανικές βάσεις στον Κόλπο.
- Πυραύλους κρουζ και μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) που απειλούν ναυτικές μονάδες.
Το Ιράν έχει προειδοποιήσει ότι σε περίπτωση επίθεσης, δεν θα διστάσει να κλείσει τα Στενά του Ορμούζ και να χτυπήσει βάσεις των ΗΠΑ και συμμάχων. Αυτή η στάση λειτουργεί ως ισχυρό αποτρεπτικό παράγοντα, καθώς η στρατιωτική ηγεσία των ΗΠΑ έχει εκφράσει αμφιβολίες για το αν μια επίθεση χωρίς εσωτερική αναταραχή στο Ιράν μπορεί να επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα της αλλαγής καθεστώτος.
Κριτική στην Εξωτερική Πολιτική και τα «Σενάρια Χάους»
Η συζήτηση επεκτείνεται και σε άλλα μέτωπα, όπως η Βενεζουέλα, όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες εφάρμοσαν επιχειρήσεις κατά της ηγεσίας χωρίς ευρεία εισβολή. Κριτικοί υποστηρίζουν ότι η αμερικανική ελίτ, και ειδικά οι νεοσυντηρητικοί κύκλοι, ζουν σε μια «αυταπάτη» σχετικά με την προώθηση της δημοκρατίας μέσω τέτοιων ενεργειών. Σχολιαστές επισημαίνουν ότι τα κίνητρα συχνά συνδέονται περισσότερο με γεωπολιτικά συμφέροντα και πόρους, παρά με την πραγματική δημοκρατική μετάβαση, καθώς επιδιώκεται η διάλυση κρατών που θεωρούνται απειλή, ανεξαρτήτως του κόστους για την περιφερειακή σταθερότητα.