a.readmore { /* CSS properties go here */ }

Το πέναλτι που έκανε χαρούμενη όλη την Ελλάδα!

Ο Σκουλάς κατάφερε να τους ικανοποιήσει όλους: και τους ΠΑΟΚτσήδες που είδαν την ομάδα τους να προκρίνεται και όσους έψαχναν απεγνωσμένα επιχείρημα για τον «νέο χαλίφη». Γράφει ο Κώστας Κεφαλογιάννης.
Δεν έχει ουδεμία σημασία που η μπάλα σταματά στα απλωμένα χέρια (όχι χέρι, χέρια) του Μανθάτη, μετά το σουτ του Μίσιτς. Σημασία έχει ότι ήταν το 118 ο λεπτό, στην Τούμπα και με την συγκεκριμένη απόφαση ο ΠΑΟΚ , που λίγα λεπτά νωρίτερα έμοιαζε να βρίσκεται στο καναβάτσο, έπαιρνε την πρόκριση στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδος. Σημασία έχει επίσης ότι το πέναλτι δεν είναι τόσο ξεκάθαρο που να μην σηκώνει συζήτηση – όσο​ ξεκάθαρο ήταν για παράδειγμα αυτό που δεν έδωσε ο Σκουλάς στο πρώτο ημίχρονο στο κράτημα του Κρέσπο, ή το πέναλτι του Μανιάτη στον τελικό με τον Αστέρα Τρίπολης πριν μερικά χρόνια ή αν προτιμάτε το χέρι του Βεϊρίνια στη Λαμία.


Άρα: ο ΠΑΟΚ προκρίθηκε με πέναλτι που δόθηκε υπέρ του στο 118 ο και το οποίο μπορεί να χαρακτηριστεί αυστηρό ή και αμφισβητούμενο. Μιλάμε για το ιδανικό σενάριο που κατάφερε να τους αφήσει όλους ικανοποιημένους! Με εξαίρεση τον Πανιώνιο ασφαλώς.

Κατ΄ αρχήν τους ΠΑΟKτσήδες που είδαν την ομάδα τους να προκρίνεται δύσκολα αλλά πέρα ως πέρα δίκαια .

Ο ΠΑΟΚ άξιζε την πρόκριση στο ενενηντάλεπτο , όταν απείλησε πολλές φορές και με πολλούς διαφορετικούς τρόπους και δεν του δόθηκε πέναλτι που έβγαζε μάτι. Την πήρε στην παράταση χάρις στην ποιότητα των ποδοσφαιριστών του και τη προσωπικότητα του Αντρέ Βιεϊρίνια και του σπουδαίου Άνχελ Κρέσπο, ο οποίος ήταν ειδικά στο έξτρα τριαντάλεπτο απίθανος! Την άξιζε επίσης, διότι ενώ οι περισσότερες ομάδες θα τα είχαν παρατήσει μετά το 2-2, εκείνος συνέχισε ψύχραιμα και παθιασμένα να πιστεύει στην ανατροπή (ορισμένοι ποδοσφαιριστές του εν πάση περιπτώσει), την οποία έψαξε ποδοσφαιρικά, όχι με αμέτρητες γιόμες και πανικό.

Το 3-2 έρχεται με μια πολύ ωραία συνεργασία (και εξαιρετική κάθετη του Ολιβέιρα), σε ένα λεπτό που εννιά στις δέκα ομάδες θα τελείωναν τη φάση με σέντρα. Και αυτό δείχνει πόσο έχει «μεγαλώσει» o ΠΑΟΚ τα τελευταία χρόνια και με τι αυτοπεποίθηση παίζει, τουλάχιστον εντός συνόρων.

Και πάμε τώρα στους υπόλοιπους. Ο αποκλεισμός του ΠΑΟΚ θα τους χαροποιούσε ασφαλώς. Αλλά η πρόκρισή του με τον συγκεκριμένο τρόπο τους έκανε ευτυχείς! Βλέπετε, η φετινή πορεία του «Δικεφάλου» στο πρωτάθλημα τους έχει στερήσει τα αγαπημένα τους επιχειρήματα για «νέο χαλίφη». Η απόφαση του Σκουλά, τους προσέφερε μια κάποια διέξοδο. Τι για «ντροπές» διάβασα, τι για «γαύρους του βορρά» τι για «νταμπλ των Πρεσπών» , κάποιος έβαλε τον Τζόρτζεβιτς και τον Βιεϊρίνια στο ίδιο κάδρο (όχι ως παικταράδες, υποθέτω, αλλά ως εκτελεστές μαϊμού πέναλτι).

Έγινε με λίγα λόγια της ανοησίας το κάγκελο!

Σε κάθε περίπτωση, ο συναρπαστικός προημιτελικός της Τούμπας μας βοήθησε να επιβεβαιώσουμε δυο συμπεράσματα, τα οποία πάντως έχουν εξαχθεί εδώ και καιρό: πρώτον, οι Έλληνες διαιτητές δεν αντέχουν την πίεση των αγώνων με υψηλό διακύβευμα. Δεύτερον, ο ΠΑΟΚ δεν είναι νέος «χαλίφης». Είναι όμως ο νέος ισχυρός του ελληνικού ποδοσφαίρου. Και όπως συμβαίνει με τους ισχυρούς, όσοι δεν τον αγαπούν, κατά κανόνα λατρεύουν να τον μισούν! Ήταν τέτοιο το ξέσπασμα χαιρεκακίας στα social media και - φάνηκε ότι- υπήρχε τόσο μεγάλη ανάγκη από πολλούς να βρουν μια αφορμή για να μειώσουν τα επιτεύγματα του ΠΑΟΚ, που νομίζω ότι ο Σκουλάς τους έκανε τελικά μεγάλη χάρη!

Ασχέτως αν η κρίσιμη απόφασή του ήταν από τις λίγες σωστές που πήρε στο παιχνίδι.
Share on Google Plus
    Blogger Comment
    Facebook Comment